Willen jullie allemaal chocola? Ik zal eens even kijken.
Roberto. Sorry.
Gelukkige Thanksgiving. De beste wensen.
Insgelijks.
Haal de politie.
Meld het aan de centrale.
Aan de kant.
Bloeddruk is 80 over 40. Hij heeft al een liter dextroseoplossing gehad.
Gelukkige Thanksgiving, jongens. Breng de priester maar naar kamer C.
Wie is de verdachte? - Benjamin Mears, 37 jaar, uit New York.
Zet hem maar in kamer A. - Seksueel misbruik door een priester?
Deed het pijn?
Da's niks vergeleken met het hellevuur op de Dag des Oordeels.
Eens kijken wat we hier hebben.
Hé, maatje, word eens wakker.
Zo is het goed.
Geef me nou eens één goede reden waarom ik,
als goed Christen, jou niet dood zou moeten laten gaan.
Jerusalem's Lot.
Niemand heeft Jerusalem's Lot dood verklaard op de ochtend van 6 februari.
Niemand wist er iets van.
Het grootste deel van de stad, onwetend dat het dood was,
ging naar zijn werk, zonder enig besef...
van wat er stond te gebeuren.
Kijken naar Jerusalem's Lot
is als het kijken naar je jeugd door een stuk ijs.
Het is onduidelijk en mistig, maar het lijkt allemaal hetzelfde.
McDougall.
Crockett is de rijkste man in Salem's Lot, maar de FIOD komt er nooit achter.
Net als zijn buren rekent hij erop dat de gemeenschap zijn geheimen bewaart.
De sociale structuur is de basis van elke kleine stad.
Macy, zeg tegen Richard Straker dat ik tien minuten later ben.
Ene Mr. Mears kwam langs.
Ik heb hem gezegd dat je in het kamp zou zijn. - Mears?
Klote. De schrijver. Heb je hem verteld dat ik hier was?
Het spijt me, Larry. Je moet me ook vertellen als je je wilt verstoppen.
Larry?
Ben Mears, kan ik u warm maken voor een woonwagen?
Perfect voor de hele familie.
Ik wil de sleutels van het huis wel aannemen, bedankt.
Woont u nog steeds in New York?
Ik heb het onderverhuurd.
Ik zag het huis van Marsten vanaf de weg. Het staat toch leeg, of niet?
Dat heb ik verkocht, sorry.
Eindelijk. Aan dezelfde mensen die de wasserette kochten.
Ik heb een huurcontract. Dat ligt in mijn auto.
Klaag me maar aan. Sorry.
Eva Prunier verhuurt schone kamers op Clift Street.
Wie zou dat huis nog kopen?
Twee heren; antiekhandelaren. - En ze kennen de achtergrond?
Dat neem ik aan. Dat kan toch niet anders? - Maar je hebt het ze niet verteld.
Dat weet ik niet meer. - Maar je weet wat we hebben afgesproken.
Wat wilt u dat ik zeg, Mr. Mears? De koop is gesloten.
Wilt u uw auto even weghalen?
Toe dan, Mears. Je wilt toch een Piraat zijn, of niet soms?
Kom op, Mears. We zijn allemaal binnen geweest.
Ben je een watje of een Piraat?
De stad heeft geheimen, maar doorziet leugens...
zelfs die je tegen jezelf vertelt.
Wat zoek je op de plek waar je bent opgegroeid?
Probeer je iets terug te vinden dat onherroepelijk verloren is?
Welk wonder denk je te vinden door reeds bewandelde paden te betreden?
Die zijn nu waarschijnlijk geasfalteerd...
en recht gemaakt...
en door toeristen vervuild met bierblikjes.
Weet je het eigenlijk wel?
Degenen die met Charlie Rodes' schoolbus meerijden, zijn het braafst van de stad.
Van het hele schooldistrict, zelfs. Charlie Rodes is een verbitterde veteraan...
die zijn bus leidt als zijn compagnie in Da Nang.
Het levende bewijs dat de tijd niet alle wonden heelt.
Heb je veel te bespreken?
Doe dat maar buiten.
Denk niet dat het een aardig stadje is, omdat het klein is.
Of omdat je als klein jochie hier hebt gevist.
Deze stad heeft een duistere kant.
Kun je ze niet vinden, vermorzel ze dan.
Wie zei dat?
Champ.
Deze stad heeft een duistere kant...
en die arme kinderen, zoals Mark Petrie...
weten meer van de duistere kant van mensen dan de kinderen uit de stad.
Wat een verrassing.
Salem's Lot is een samenvoeging van drie delen.
Eikel.
Wier som groter is dan haar afzonderlijke delen.
Waarom zaten jullie eigenlijk te gebaren naar elkaar?
Hij heeft mijn pet en wil 'm niet teruggeven.
De stad, dat zijn de mensen, de gebouwen waarin ze werken en wonen.
Kijk eens aan. Probleem opgelost.
En het is het land.
Laat Charlie Rodes doodvallen. Ik zou iedere dag lopen...
als mijn moeder niet zo bang was voor 'zieke kinderlokkers'.
Kom je veel van die kinderlokkers tegen, Ralphie?
Meer dan ik denk. Kijk maar naar Charlie...
lijkt een gewone eikel, maar kijk maar eens achter de zonneklep van zijn bus.
Hou je kop. - Ik ken kinderen die ze gezien hebben.
Wat hebben ze gezien? - Foto's. Porno.
Charliekinderlokker.com.
Dit moeten we uitzoeken, oké?
We spreken vanavond af en zoeken uit waar Charlie opgewonden van raakt.
Hé, Petrie...
De mensen zijn Schots, Engels en Frans.
Er zijn natuurlijk nog anderen...
een mengelmoesje, van alles wat bij elkaar gegooid.
Matt Burke is leraar Engels op de middelbare school...
en al zijn hele leven vrijgezel.
Goedemorgen, Matt. - Morgen.
Matt's levensstijl wordt in Portland geaccepteerd...
zolang hij het buiten het klaslokaal houdt.
Bijna alle gebouwen zijn gemaakt van eerlijk hout.
Toen ik jong was, was men het erover eens dat Hubie Marsten...
het mooiste huis van Salem's Lot had gebouwd...
voordat hij doordraaide.
Mr. Mears?
Ik ben Susan Norton.
We hebben wat e-mails uitgewisseld. Dat bent u waarschijnlijk vergeten.
Ik zat op de universiteit van Boston en kon niet kiezen tussen kunst en Engels.
Ga zitten. - Als ik u niet lastig val.
Helemaal niet.
En, wat heb je voor richting gekozen? - Kunst.
Er is niks mis met schrijven.
Iedereen weet dat u hier bent opgegroeid. Ik vond het inspirerend.
Bedankt. - Na school woonde ik een jaar in New York.
Maar ik kon de huur niet opbrengen. Dus zoek ik een ander huis.
New York is voor kunstenaars met gulle ouders.
En Salem's Lot is voor klussers die vuurtorens en vissersboten schilderen.
Had je het sturen van e-mails maar langer volgehouden, Susan.
Omdat ik boeiend ben, of blond?
Omdat je een boeiende blondine bent.
Waarvoor ben je terug gekomen? - Werk.
Een nieuw boek. Saaie mensen in de Perfecte Stad?
Het betreft het huis van Marsten, maar ik vertel het aan niemand.
Een spookhuis. Niet jouw genre.
Complexe personages kunnen een genre verhogen.
Hubie Marsten, een gerespecteerd lid van de gemeenschap tot het moment...
dat hij zijn vrouw neerknalt en zichzelf verhangt aan een balk.
Shakespeare van de koude grond.
Jij bent degene die ze gevonden heeft.
Ja.
Ik wilde het huren. - Wilde je daar echt gaan wonen?
Ja, dat komt door mijn...
afwijking met aantrekken en afstoten van dingen.
In Hubie's tijd gebeurden daar vreemde dingen in huis.
Dat heb ik gehoord.
Heb je de eigenaars al ontmoet? - Twee mannen. Ik hoop dat het homo's zijn.
Dan wordt er misschien minder minder over mij geroddeld.
Wil je iets hebben?
Hallo, ik ben Susans moeder.
Leuk om jullie allebei te leren kennen.
Susan Norton, van Nortons café.
Ik verkoop hier koffie verkeerd, tot ik terug kan naar New York.
Dat gebouw waar je het over had, staat misschien voor iets groters in je leven.
Moet het altijd iets groters zijn?
Als een thema?
Als het mijn boek was, wel.
Het landschap ligt vol met graniet.
Landbouw, het is een ondankaar en miserabel bestaan.
Weet je zeker dat je hier wilt wonen, Dud? Het wordt koud.
Er is verwarming in de hut, Mike. Het is wel goed zo.
We hebben de bladeren en takken nodig als vulling.
Niet verbranden. - Ik verbrand ze niet, Mike.
Wat heb je daar? - Hij had zeker dorst gekregen.
Hé, leg dat neer. - Het is voor mijn vriendin.
Heb je een vriendin? Wie dan?
Kom op, manke.
Wie? - Dat kan ik niet zeggen.
Oké, Floyd.
Je kunt het beter weggooien. Straks denkt ze dat je een freak bent.
De familie Rogers had hier een melkveebedrijf tot Dud werd geboren.
Het werd aan de stad verkocht, die er een ziekenhuis neerzette dat Dud nodig had...
maar niet kon gebruiken, zonder verzekering.
Wil je ons excuseren, Royce? - Waarom?
Hiervoor heeft Sandy McDougall de middelbare school voor opgegeven.
Uw zoon heeft een flinke blauwe plek.
Ik wil Sandy daarover spreken...
onder vier ogen.
Winterdepressies zijn besmettelijk in een klein stadje.
Dr. James Cody bestrijdt het met lekker eten en nieuwe kleren.
Anderen verdoven zichzelf met alcohol en televisie.
Kleine Roy heeft niet ontbeten.
Wat is er gebeurd, Sandy?
Ik keek even weg en hij viel van de commode af.
Het is echt waar.
Hoe lang ben je getrouwd, Sandy?
Zes maanden.
Woon je nog in Crockett's woonwagenkamp?
We zijn geen slechte ouders, omdat we geen geld hebben.
Nee, natuurlijk niet.
Sandy, de wet verplicht mij om dit soort verwondingen te melden.
Het is niet wat je denkt, Jimmy. - Nee?
Was het Royce, Sandy?
Dit huwelijk is niet wat ik verwachtte, maar kleine Roy maakt het goed.
We hebben veel lol gehad, of niet?
Dansen? Oudejaarsavond bij Dell?
Geef het alsjeblieft niet aan. Geef ons een kans.
Breng de baby morgen mee.
Je bent een goeie vent, Jimmy.
En een goeie dokter.
Als ik wat slimmer was geweest...
of wat meer dronken op die oudejaarsavond...
wie zal het zeggen?
Je blijft omdat een klein stadje je kent en je daarom bezit.
Net als de bank, de autohandel en het warenhuis in Livingston.
De keuken is geopend voor gasten van vijf tot negen uur 's avonds.
Beddengoed wordt wekelijks ververst..
en over de huur valt te onderhandelen, voor degenen die willen werken.
Hebt u een kamer met uitzicht?
Jazeker, die heb ik.
Die kamer is het moeilijkst te verhuren, geloof je dat?
Een moment graag, Ed. Mr. Mears blijft bij ons.
Een paar weken. - Aangenaam.
De meeste toeristen vertrekken, zodra hun benzinetank weer vol is.
Ik ben in Salem's Lot opgegroeid bij mijn tante, Cynthia Stowens.
Ik heb Cynthia gekend.
Ben jij haar neef? - Dat klopt.
Die jongen die in het huis van Marsten zat? - Dat ben ik.
Jij vond Hubie en zijn vrouw Birdie?
Je hebt wel lef, mannetje.
Kom alsjeblieft kijken.
Een paar van de mannen bouwen een ontspanningsruimte voor mij.
Heren, dit is Ben Mears.
Mr. Mears woonde vroeger in Salem's Lot.
Ik ken Mr. Mears.
Hebt u ooit een boek geschreven over Afghanistan?
Dat klopt. - Papierverspilling, dat boek.
Ach, Mr. Blair. - Het geeft niet. Tenminste iemand die 'm gelezen heeft.
Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Ik zat in het korps mariniers van '64 tot '70.
Toeristen zoals u, die over de oorlog schreven...
zijn naïef, gevaarlijk en mogelijk verraders.
Wat vind jij van oorlogsmisdaden? - Oorlogsmisdaden, mijn reet.
Er zitten drie mariniers weg te kwijnen in de militaire gevangenis...
door Mr. Ben Mears.
Het lieflijke imago van kleine stadjes, is maar een dun laagje.
Verveling, gepaard met zinloze, idiote boosaardigheid.
Ik ben er gek op.
Ik hou van die stenen muren.
Lawrence, jongen...
ik heb je een uur geleden al gebeld.
Mijn secretaresse heeft een fout gemaakt.
Ontsla haar dan. Ze doet je geen goed.
Bedankt.
De winkel ziet er prima uit, Mr. Straker.
Nou, eigenlijk hebben we het helemaal niet nodig.
Bijna al onze handel wordt via het internet gedaan.
Dat verklaart waarom u open gaat in november.
Het weer is plaatselijk, wij zijn globaal.
Mevrouw.
Wat een prachtige brievendoos.
Die heeft mijn vader met de hand gemaakt.
Uw vader is een echte vakman.
Ik geef u tien dollar...
om het te houden.
Neemt u het gewoon terug.
Maar als u aandringt, koop ik hem van u voor...
zestig dollar en zoek er een goed thuis voor.
Ik heb het geld nodig.
Kijk eens aan. Dank u wel. Komt u gerust nog eens langs.
Ik heb nog een karweitje voor je, Lawrence.
Je hebt een flinke vrachtwagen nodig. Kom naar de haven om zeven uur vanavond.
Oké. - Er moeten een hoop kratten worden opgehaald.
Ze moeten allemaal, behalve eentje, hier naar de winkel worden vervoerd.
Het grootste krat bevat een zeer kostbare tafel...
een Hepplewhite.
Die moet bij mij thuis komen.
De verhuizers zien het wel aan het formaat.
Jawel, meneer.
Ze kunnen het in de hal achterlaten. De voordeur is open.
Begrepen.
Wanneer maken we kennis met uw compagnon, Mr. Barlow?
Als hij er klaar voor is.
Dit is mooi. Is het kostbaar?
Een achttiende eeuwse speld.
Van de minnares van een pooier.
Neem het maar aan, Lawrence.
Neem het maar aan...
voor bewezen diensten.
Hierheen, Floyd.
Wat doe je?
Geef hier.
Geef mij dat.
Ga van mijn erf af.
Hij bedoelde er niets mee.
Ik weet wat hij bedoelde. Weg met hem.
Larry, Dud doet geen vlieg kwaad.
Ik zet hem op een andere route. Hij is als een broer voor mij.
En als ik een andere vuilnisophaler en tuinman in dienst neem?
Als ik al mijn handel elders besteed, Mike? - Dat moet u niet zeggen.
Dat is geen loos dreigement. - Misschien moet u met uw dochter praten.
Nog zo'n geintje, en ik heb het gehad met jullie beiden. Begrepen?
Is die van jou? - Die heb ik weggegooid. Het was te klein.
Je moet die idioot niet aanmoedigen. - Alsof ik dat zou doen. Hij is walgelijk.
Er komen vanavond twaalf kratten aan in de haven die opgehaald moeten worden.
Antiek.
Weg daar. - Ik heb geld nodig.
Wil je geld verdienen, of niet? - Ik help wel met de kratten.
Bel me straks maar. - Voor de eerlijke vinder.
Hoe ziet het er uit, pap? Te ordinair?
Wat? - Niks. Ik was in gedachten.
Wat zei je nou over expressie?
Graffiti is een veroordeling van architectuur.
Kinderen creëren over gebouwen heen, omdat ze de expressie van de gebouwen niet zien.
Wat is de expressie van een gebouw?
Zijn ziel, zijn sfeer, een bijprodukt van het ontwerp,
of gebeurtenissen die erin plaatsvinden.
Terug naar het huis van Marsten?
Sorry.
We kunnen het over je werk hebben.
We kunnen over de hond praten.
Ik ben blij dat je hebt gebeld.
Ga van het podium af, jochie.
Ik heb een oude vriend van je gevonden, Ben.
Ben Mears, welkom terug. - Hoi.
Hallo, Susan. - Mr. Burke.
Ik denk niet dat je je oude leraar nog herkent van de vijfde klas.
Die ken ik nog wel. Dat was die oude taaie, die lesgaf om drie redenen.
Juni, juli en augustus. Klopt. Ik was aan het dollen, Ben.
Ik geef nu Engels op een middelbare school.
Heb je tijd om mijn klas te vertellen over je succes?
Het is meer een werkvakantie.
Weet je het zeker? - Ja.
Ik ben teleurgesteld.
We kunnen de hele avond praten. De kinderen willen bekende mensen.
Wanneer zag je een kind voor het laatst een boek lezen?
Ik zie alleen maar koptelefoons en gsm's.
Je hebt gelijk, Weasel. Literatuur is elitair geworden.
Net als zwart-wit fotografie.
Dat cynisme had ik van jou wel verwacht, Ben.
Ik lees het tussen de regels door. - Ik vind Ben's werk wel goed.
Kom op, we zitten gewoon wat te drinken. - Het is al goed.
Ben jij een van de weinigen in de stad die het boek heeft gelezen?
Of heb je de kritieken alleen doorgenomen?
Ik heb Damage Control gelezen en Marching in Heels.
Nou, hou je vooral niet in.
De wereld erkent jouw talent als schrijver.
Ik zou kunnen zeggen dat je werk mensen irriteert, terwijl dat niet hoeft...
emotioneel afstandelijk en zonder moreel besef is.
Als je zo spreekt met je leerlingen Engels...
dan kom ik graag eens langs.
Champ.
Kom op.
Ik sta wel op de uitkijk.
Ben je bang?
Oké.
Hij komt eraan. - Eruit. Kom op.
Zie je morgen. - Oké.
Champ.
Wat zag je?
Dode soldaten. Hun ogen uitgestoken. Hun oren afgesneden.
Een soldaat die pizza voert aan een vrouwenhoofd.
Je bent een smeerpijp, Ralphie.
Wacht.
Waar zijn we? - Het lijkt op...
Mark?
Het moet Mark zijn.
Mark?
Wacht. Ik krijg geen adem.
Danny.
Nee.
Ik denk dat Susie van me af wil.
Ze zit altijd te mailen met andere jongens, oud leraren, voormalige vriendjes.
Hoe weet jij dat?
Ik heb een computer voor haar en haar moeder geïnstalleerd.
Dus heb ik de wachtwoorden. - Floyd.
Jij hebt mijn computer geïnstalleerd. - Rustig maar. Ik weet niks van jouw zaken.
Dat wil ik ook niet. Wat? Je hoeft je nergens zorgen over te maken.
Er is niks mis met boerderijseks. - Vuile klootzak.
Ja, je had zeker medelijden met die hond.
Niet te geloven.
Neem jij eens op.
Hallo. - Mrs. Petrie.
Hallo, met Marjorie Glick. We kennen elkaar niet.
Zijn mijn jongens nog bij jullie? Kunt u ze dan naar huis sturen?
Wacht even, Marjorie. Het is Mrs. Glick. Ze denkt dat haar jongens hier zijn.
Die zijn naar huis gegaan. - Mark zegt dat ze naar huis zijn.
Ze zijn vast onderweg. - Weet hij hoe laat ze weggingen?
Ik heb niemand gezien. - We waren buiten. Ze gingen rond acht uur weg.
Mark zegt dat ze rond acht uur weggingen, Marjorie.
Prima. Het wordt al laat. - Dat is zo.
Wil je Mark misschien spreken? - Nee.
Dat hoeft niet. Dank je.
We moeten eens een keer afspreken. - Dat zou leuk zijn.
Nooit van z'n leven.
Danny? - Hij lag op de weg toen ik hem vond.
Is alles goed met hem?
Waar is Ralphie? - Bel een ziekenwagen.
Hubie?
Birdie?
Ik ben het, Floyd.
Je hebt je electriciteitsrekening niet betaald.
Krijgen we nog wat hulp van je, Hubie junior?
Crockett betaalt ons honderd dollar om dit krat af te leveren.
Als ik tegen jou zou zeggen, Mike...
ik betaal je tweehonderd dollar...
om in je eentje 's avonds naar het huis van Marsten te komen...
zou je dat dan doen? - Echt niet.
Ik ook niet.
Dat vind ik wel komisch.
Ik lag vroeger wakker van dit huis.
Als kind kon ik het zien vanuit mijn slaapkamerraam.
Ik kon pas slapen, als mijn moeder het gordijn dicht deed.
Waar ga je naar toe?
Ik wil Hubies slaapkamer zien.
En de badkamer waar Birdie...
Straker?
Laten we wegwezen hier.
Je kunt beter teruggaan. Birdie zoekt een vriendje.
We hoorden allebei voetstappen, of niet? - Ik hoorde gepiep.
Dat was jij, denk ik.
Hé, Mike, hoe hard kunnen deze BMW's?
Schiet op.
Ik zei toch dat het Straker was.
Verspreid je nou maar.
Geen teken van die jongen van Glick.
De jongen is nog niet aangetroffen.
Wat deden jullie aan deze kant van de stad, Mark?
We speelden gewoon een spelletje.
Charlie Rodes woont daar, aan de andere kant. Heb je het gehoord van zijn hond?
Ja, die is dood, hoorde ik.
Mrs. Glick zegt dat jullie ruzie hadden met Charlie in de schoolbus.
Je hebt hem kwaad gemaakt. Heb je Charlie gisteravond gezien?
Nee.
Kop dicht, Cujo.
Hoi.
Mr. Mears. Wat een verrassing u hier te zien vanochtend.
Een kind overleeft deze kou niet lang.
Die meisjes van Norton zijn engeltjes, Ben. Daarvoor was het Eva Prunier.
Je zou het niet zeggen, maar onze hospita was de mooiste van de hele streek.
Eva is nog steeds mooi. Ik kan het zien.
Ik zie iets magisch in Eva.
Kijk maar uit, Ed. Mr. Mears schrijft nog een bestseller over jouw liefdesverdriet.
Onze geheimen zijn veilig.
Ben werkt aan een boek met historische fictie.
Dat heb ik gehoord, ja.
Het huis van Marsten? - Wie heeft dat gezegd?
Ingefluisterd door een vogeltje in de bibliotheek.
Hoe was het in dat huis? Vertel eens hoe je haar aantrof.
Wacht maar tot het boek uit komt.
Kun je geen tipje van de sluier oplichten?
Ik was negen en woonde op Burns Road, met mijn tante Cynthia.
Ik nam een weddenschap aan van de Bloedige Piraten.
Had Hubie zich al verhangen, of zag je het gebeuren?
Ik zag het gebeuren.
Ik heb er de hele nacht gezeten, tot een vriend mijn tante Cynthia haalde.
Een vreselijke plek, die deze stad in een deken van duisternis hult.
Dat is een mooie boektitel. - We hebben meer water nodig.
Ja, ik help wel even.
Hoe zit het met Ronnie Barnes?
Heb je hem ook gezien?
Nee.
Die heb ik nooit gezien.
Ik schaam me diep.
Ik weet dat mensen niet mogen weten wat je aan het schrijven bent.
Ik ben naar de bibliotheek geweest. Ik heb je naam laten vallen tegen Loretta Starcher.
Nu weet de hele stad het. Ik wilde alleen helpen.
Het is al goed. - Ik deed onderzoek naar de Marstens voor je.
Ik wilde je ermee verrassen.
Ben je boos? Dat zou ik wel zijn. - Ben Mears.
Sorry dat ik jullie stoor. Kan ik je even spreken?
Ik bel je nog.
Ik weet dat je iets op het spoor bent met dat boek.
Ik had jou hier nooit meer verwacht te zien. - Ook leuk om u weer te zien, chief.
Heb je een alibi?
Ik heb tot negen uur met Susan zitten drinken.
Matt Burke zegt dat je acht uur vertrok bij Dell's omdat je wilde werken.
Dat kan wel om acht uur zijn geweest.
Ben je onderweg nog kinderen tegen gekomen?
Zaklampen in het bos gezien? - Nee.
Iets vreemds? Een geparkeerd busje langs de weg misschien?
Nee.
Oké, bedankt voor al je hulp vandaag.
Die hond op het kerkhof, wie zag die het eerst?
Ik.
Oké.
Is alles goed gegaan gisteravond, Floyd?
Hij heeft me betaald, Larry. Bedankt voor de klus.
Zakgeld. Dan is het vrouwtje weer tevreden.
Wat kan ik voor je doen?
Heb je het gehoord van dat vermiste kind?
De vrees van iedere ouder.
Toen wij bij het huis van Marsten waren voor die bezorging...
keek ik op de achterbank van de auto van de nieuwe bewoner.
Ik zag een plastic zak liggen.
Die lekte.
Zou er een klein jongetje in hebben gepast?
Het was groot genoeg voor een hoofd.
De nieuwe eigenaar heet Richard Straker.
Denk je dat hij die jongen heeft vermoord en het hoofd heeft gehouden?
Zover wil ik ook niet gaan.
Dat zou niet best zijn voor zijn antiekhandel.
Die zak lekte op de achterbank. - Heb je Mike verteld wat je hebt gezien?
Nee, vandaag vond ik het pas verdacht, eerst niet.
Waarom vertel je dat aan mij? Zeg het Gillespie, als je het belangrijk vindt.
Ik zeg het jou, omdat jij hem kent.
Rustig maar, Floyd.
Straker belde me vanmorgen, helemaal opgetogen over visspullen.
Hij heeft ijsvissen geprobeerd en vindt het erg ontspannend.
IJsvissen.
Misschien ving hij een tonijn of schol, of wat jullie hier ook uit het water halen.
IJsvissen.
Nou, dat is een hele opuchting.
Ik begon al flink te malen.
Ik begrijp het...
maar we moeten voorzichtig zijn, Floyd.
Geroddel kan mensen kapot maken.
Mijn eerste verdachte was die andere nieuwkomer. Een of andere grote schrijver.
Welke schrijver? - Mears.
Wel aardig, maar een stadsmens. Een beetje stroef.
Ben Mears.
Ik heb over hem gehoord.
Ik kan beter weer aan het werk gaan.
Nog bedankt voor gisteravond.
En bedankt dat je hiermee eerst naar mij kwam.
Bishop's Lake.
Dat is de beste plek om te ijsvissen.
Ik zal 't tegen Straker zeggen.
Op jou kan ik rekenen, vriend.
Dud.
Het spijt me, Dud. Ik kan je niet gebruiken vandaag.
Wat? Waarom niet?
Ruth Crockett. Je had haar beter niet kunnen uitdagen, Dud.
Nu heeft Larry ermee gedreigd alle werk terug te trekken.
Ik kan je niet laten werken, Dud. Dat kan ik me niet veroorloven.
Maar we zijn vrienden, Mike. We zijn beste vrienden.
Ik weet het.
Dat zijn we nog steeds.
Wat moet ik doen?
Ik weet het niet.
Ik zal je een andere baan helpen vinden.
Tot die tijd, luister, neem dit...
om je voorlopig te staande te houden, oké?
Het is jouw fout niet, Dud.
Wat je ook deed, het werd gewoon verkeerd begrepen.
Het spijt me.
Danny, kun je me horen?
Als je me hoort, knipper dan met je ogen.
Hij heeft een acute mentale shock.
Misschien van extreme angst, pijn...
of een ander emotioneel trauma.
Pardon.
Hij gaat achteruit.
Marjorie.
Ik geloof dat dit van Danny is.
Ja, dokter. - Dokter.
Soms is de macht van bidden en lokale faciliteiten beperkt.
Het is een shock, Vader. Uw auto heeft hem niet geraakt.
Hij komt wel weer bij.
Hou op.
Hoe gaat het met kleine Roy?
Goed, Jimmy. Kijk zelf maar.
Hallo. Hoe gaat het?
Ik waardeer je hulp, Jimmy.
Misschien kan ik je op een lunch trakteren, als je met Roy klaar bent.
Ik eet normaal in de kantine, Sandy.
Kleine Roy en ik zouden je kunnen vergezellen.
Dat lijkt me geen goed idee.
Wat zou je man zeggen? - 'Bestel een salade. Je kont is dik.'
Dat was een grapje.
De meeste dokters vinden kinderen leuk. Hun hele kantoor hangt vol foto's.
Het werkt ontspannend voor de patiënten.
Ze denken, 'Deze dokter is zo druk met z'n kinderen...
dat hij niet aan mijn naakte lichaam denkt.'
Ik vind kinderen leuk, weet je. Ze zijn geweldig om mee te werken.
Ze hebben zo'n, je weet wel...
manier om je te bedanken met hun ogen.
Maar je vindt je speeltjes ook leuk. Ik bedoel, kijk die auto eens.
Nog steeds het mannetje. - Mannetje?
Vind je deze auto overdreven voor Dokter C.? - Misschien.
Ik zei enkel 'mannetje' omdat ik weet hoe je was bij Dell.
Ik danste met je, weet je nog? - Ja, dat weet ik nog.
Kun je stoppen? Ik moet naar kleine Roy kijken.
Natuurlijk.
Ik kan niet.
Je bent nog steeds een leuke kerel.
Echt.
Als ik alles kon kiezen in m'n leven...
zou ik een man als jij kiezen.
De interessantste dingen bevinden zich in de winkel.
Het spijt me. Ik zocht een jongen van hier die vermist is.
Je zult hem hier niet vinden.
Nee.
Ik ben Ben Mears, Mr. Straker. Ik heb me verheugd op deze ontmoeting.
Richard.
U en uw partner kochten het huis waarin ik geïnteresseerd was.
Hebt u het er naar uw zin?
Het vergt flink wat werk, Ben.
Ik hoop dat je het jongetje vindt.
Ik vrees van niet. Niet levend, in ieder geval.
Hoe zit het met je alibi?
Sorry?
Ik heb de politie gesproken vandaag. We zijn hier beide nieuw.
We zijn niet nieuw. In een klein dorp als dit zijn we vreemden de eerste twintig jaar.
Ik heb het hier naar m'n zin, Ben.
En uw partner?
Mr. Barlow? - Ben je een journalist?
Schrijver.
Critici noemen me 'typist'. - 'Typist'?
Typist.
Als je nieuwsgierig bent naar het huis...
kom dan eens langs om wat te drinken.
Eigenlijk ben ik bang van dat huis.
Dan was het nooit je bedoeling om het te kopen, of wel, Mr. Typist?
Het is Romeo. - Eerder Hannibal.
Ruth.
Kan ik je spreken? - Laat hem een pizza halen.
Ga m'n auto wassen. - Hou je mond.
Ik ben ontslagen, Ruth.
Mike zei dat ik je niet had mogen uitdagen.
Misschien kun je eens met je vader praten, zodat ik mijn baan terugkrijg.
Het zou niets uitmaken. Hij is heel beschermend.
Ik haat m'n vader meer dan jij. - Echt?
Ik vind je nog leuk, Ruth. Echt waar.
Je lijkt me wel een aardige vent, Dud.
Maar dat gedoe bij het huis was alleen om mijn vader boos te maken.
Maar, Ruth... - Het spijt me, Dud, maar zo liggen de zaken.
Opzouten, manke.
Je bent mijn beste vriend niet, Mike.
Niet meer.
De stortplaats is gesloten, meneer.
Ik kijk gewoon naar de brandjes.
Die jagen de dieren weg.
Alleen de ratten.
Dat rookt ze uit hun hol.
Waar moeten ze dan heen?
Die vinden wel een ander hol.
Komt u uit deze buurt?
Ja, ik woon achter die heuvel.
Wat ben je aan het schrijven? - Niks.
Ik ben mijn baan kwijt.
Mike was mijn beste vriend sinds de lagere school.
Dit is zijn graafmachine.
Ik was het er wel vanaf. - Nee, laat het maar zitten.
Ik heb niks verkeerds gedaan.
Ik praatte gewoon wat met Ruth Crockett, mijn vriendin...
en haar vader werd kwaad...
en zei Mike dat hij me moest ontslaan, anders zou hij al zijn werk verliezen.
Dat is jammer.
Bent u niet één van die mannen die het huis van Marsten heeft gekocht?
Goed geraden. - Zijn er spoken in dat huis?
Spoken?
Nee.
Geen spoken. - Dat dacht ik al.
Hoe dan ook...
het is altijd leuk als iemand langskomt om wat te babbelen, weet u...
maar de stortplaats sluit om zes uur en nu is het half tien, dus...
Dud...
het viel me op dat je mank loopt.
Een gebogen ruggegraat?
Heb je daar last van? - Nee.
Ik kan prima werken.
Ik bedoelde op andere manieren.
Nee.
Nou...
meisjes.
Alleen bij meisjes.
Hun vriendjes, de andere kinderen?
Soms lachen ze me uit.
Als ik je nou zeg dat ik je de kans kan geven...
om gelijk te zijn aan die kinderen?
Of zelfs iets beter. Zou je die kans grijpen?
Gelijk?
Danny.
Kom op, Danny. Ik ben het...
je broer Ralphie.
Weet je nog?
Je liet me achter in het bos.
Ralphie?
Ik plaag je maar wat, Danny. - Ga weg.
Ik ben niet boos, Danny.
Danny.
Ik weet dat je bang was.
Jezus, ik was ook bang.
Maar nu niet meer.
Danny...
ik plaag je maar wat.
Ik ben helemaal niet bang.
Laat me binnen, Danny.
Laat mama en papa jou niet de schuld geven.
Laat me binnen, Danny.
Oké.
Heb je geluncht met Sandy McDougall?
Wat is daar mis mee? - Niks.
Ze is 19, getrouwd, nauwelijks naar school geweest. Kan het nog fouter?
Wat is hier aan de hand?
Wie herinnert zich nog de Morris stoel?
Dit.
Wat een prachtig exemplaar.
Heel gewild in Berkeley.
Kijk eens naar dat leer.
Vertelt u alstublieft tegen uw vrienden dat we open zijn...
en dat onze prijzen heel redelijk zijn.
Mevrouw...
deze tafel zou prachtig staan in een hal...
of een ingang voor bedienden.
Ik ben de enige bediende in mijn huis.
En ik ben Richard Straker.
Eva Prunier. Ik run een pension op Clift straat.
Eva Prunier.
Uw naam klinkt bekend.
En uw accent.
Pardon?
Vertel eens, Eva...
welke mist u het meest, van alle salonspelletjes?
Terwijl u wat morfine deelt met zijn kleine vriendje.
Ik ben jaloers.
U bent vast zo jong geweest toendertijd.
Hoe oud waren jullie dorpsmeisjes, zestien, vijftien?
Hebben jullie Hubie gegeven...
wat ik denk dat jullie gegeven hebben?
Ik wist het wel.
Hebben jullie zijn geitenmasker gedragen? - Hou op.
Ik heb lesgegeven aan Ben Mears in de zesde klas. Hij heeft het overleefd.
Sindsdien heeft hij een indrukwekkende literaire carrière opgebouwd.
In 2001, werd hij gevangen genomen door Taliban soldaten...
terwijl hij de Afghaanse oorlog versloeg.
Hij werd van een wisse dood gered door Amerikaanse mariniers.
Op de terugreis...
zijn tien Afghaanse dorpelingen vermoord.
Damage Control is een feitelijke weergave van die gebeurtenis.
Drie mariniers zijn door de krijgsraad veroordeeld tot gevangenisstraffen.
Ben ontving de Pulitzer prijs. Mr. Mears doet hier onderzoek voor zijn boek...
over het huis van Marsten.
Mr. Mears, zou een normaal mens een schrijver moeten vertrouwen?
Een goede schrijver werpt licht op de waarheid.
Ja. - En de waarheid in dit stadje dan?
Ik dacht altijd dat hier niks gebeurde.
Maar in werkelijkheid gebeurt hier alles.
Je moet goed kijken in een klein stadje.
De schoonheid zit in de kleine dingen.
Alle verschrikkingen van de Qalai Janghi gevangenis zit in één mishandeld kind.
Alle schoonheid van Michelangelo in de roomwitte kuit van een...
schouderhoge serveerster.
Het verlangen dat je voor die jongen of dat meisje voelt in de rij naast je...
is gelijk aan of groter dan wat je favoriete popster voelt...
voor zijn favoriete supermodel.
Denk niet dat jouw gevoelens minder zijn.
Of dat deze stad minder is.
Hoe zit het nou echt met die mariniers die u gered hebben in Afghanistan?
Ik ben geen serveerster en ook niet schouderhoog.
Laat die mooie kuiten eens zien. - Ik verzon het waar ik bij stond.
Wat wil je van mij? - Bewijs.
En ze vonden hem echt aardig?
Ze begonnen hem aardiger te vinden.
De toestand van de jongen is in één nacht van shock naar bloedarmoede veranderd.
Wat onze grootvaders wegkwijnen zouden noemen.
Die arme familie. Twee zoons.
Kun je het je voorstellen?
Een gezonde 14-jarige jongen heeft ongeveer 95 procent rode bloedlichamen.
Dat van Danny was 45 procent.
Wanneer zien mensen het verband? - Daar gaan we weer.
Kom op. - De hele stad praat erover, Ben.
Het huis.
Het is als een vloek.
Wist je dat het transportbedrijf van Hubie in Houston een dekmantel was?
Hij is tweemaal door de politie ondervraagd. Een keer in Boston en een keer in Malden.
In Malden voor de moord op een efljarig jongetje.
Hubie en zijn vrouw zijn in 1958 verhuisd naar Salem's Lot.
Tussen '58 en '74 zijn vijf kinderen verdwenen.
Sinds Hubie's dood, is er niet één kind verdwenen.
Nu is het huis bewoond en is er een jongen vermist en een andere dood.
Het huis trekt slechte mensen aan.
Het heeft jou aangetrokken.
Wat je vroeger hebt meegemaakt, zal je zeker nog achtervolgen, Ben.
Denk je dat? - De stad is het ook niet vergeten.
Men onthoudt het slechte, maar het ligt ook aan de plek.
Het kijkt neer op ons...
alsof het ons veroordeelt.
of het is hoe we ons zelf beoordelen.
We moeten er naar toe.
Onszelf voorstellen aan de nieuwe eigenaar?
Uit naam van de stad, natuurlijk. - Ik heb de eigenaar ontmoet.
Het is gewoon onderzoek. - Blijf daar uit de buurt, Susan.
Jij wilt de waarheid achterhalen, Ben.
Waarom vertel je niet waarom je echt hier bent.
Je schrijft helemaal geen boek over het huis van Marsten, of wel?
Nee.
Wat bedoel je?
Ben? - Het boek is een non-fictie kijk...
op de wortels van het kwaad in deze buurt.
Schrijf je over ons?
Natuurlijk schrijft hij over ons. - Heb je gelogen, tegen iedereen?
Ik schrijf niet over spookhuizen.
Dus we zijn slecht. Een klein stadje, met bekrompen en slechte mensen?
Ik wil geen personage zijn in jouw boek. - Hé, Susan.
Als je het kwaad zoekt, zul je het vinden, Ben.
Racisme, hebzucht, jaloezie.
Maar helden hebben we ook.
Dat zal vast wel. - Als je deze stad bekijkt...
doe het dan eerlijk en gooi je vooroordelen overboord.
Ik heb het goede gezien, en het weegt makkelijk op tegen het kwade.
Eva ?
Is alles goed?
Nee, ik geloof het niet.
Wat is er, Eva?
Dat huis.
Het achtervolgt me.
Ik ging er vroeger stiekem naar toe, met Eva Werts and Loretta Starcher.
We waren jong en verveelden ons.
Hubie en Birdie Marsten leefden nog.
Ik schaam me voor wat we hebben gedaan.
Je was nog maar een kind.
Ik schreef brieven in het Frans voor Marsten, naar een man in Marseilles.
Marsten bewonderde die man, en zei dat hij goed en kwaad ontsteeg.
Verschrikkelijk en subliem.
Ik moet denken aan die vermiste jongen en zijn moeder, Ed. Het is vreselijk.
Het voelt alsof de uitnodigingen die ik schreef...
worden beantwoord.
Na vijftig jaar? - Als hij nou een zakenpartner of een zoon had?
Nee.
Eva...
je weet wat ik voel.
Ik mocht je man graag en respecteerde hem.
Maar ik hou nu van jou.
En de laatste tien, vijftien jaar van ons leven...
kunnen zo mooi zijn samen.
Van een afstand van jou houden was vreselijk.
Mam?
Ik ben het, Danny.
Ik heb Ralphie gevonden.
Ga weg. Hou op.
Wie is dit?
Had je me maar eerder verteld over die hond, Michael.
Dan had ik de begrafenis uitgesteld.
Die hond was dood, Vader. Hij hing aan het hek.
Ja, maar nu moet de grond weer opnieuw worden gezegend.
Eigenlijk staan we nu op ongezegende grond.
'Eikel'.
Het was Dud. Ik had hem nooit moeten ontslaan.
Waar heeft hij zich schuil gehouden?
Als een familie door een tragedie wordt getroffen, is er meestal wel een opvangnet.
De veilligheid van een gemeenschap, waar we allemaal deel van uitmaken.
Als een tragedie ons allemaal raakt...
Blijf je bij bloedarmoede, Jim?
De familie wilde geen lijkschouwing.
Misschien was het bloedarmoede, ik weet het niet.
Wat Danny Glick ook het leven kostte, het wordt nu mee begraven.
Ben Mears was betrokken bij een motorongeluk drie jaar terug. Een meisje kwam daarbij om.
Mears is vrijgesproken van schuld.
Kurt Barlow, antiekhandelaar. Meer hebben ze niet over hem gevonden.
Was dat het? - Over hem wel.
Richard Thomas Straker, geboren in Tampa, Florida.
Van de universiteit geschopt wegens handel in ecstacy.
Charlie Rodes is brandschoon. De vader van de jongen is de grote verrassing.
Tony Glick is failliet verklaard in 1990 en liet veel mensen in Nashua berooid achter.
Bedankt, Nolly.
Je dochter heeft gebeld uit Florida. - Danny.
Gefeliciteerd, baas.
Hou op met die onzin. - Ben je niet wat jong om opa te zijn?
Ed...
Ik wil Jack condoleren.
Ik voel me schuldig over gisteravond.
Ik was van streek en deed iets dat ik beter niet kon doen.
Het is mijn schuld.
Het spijt me, Ed.
Dag, dokter. - Hallo.
Ik zie je nog wel, Matt. - Ik kan het niet geloven.
Ik heb vroeger opgepast op Danny Glick. - Hoe is het met de baby?
Dat arme jochie is verkouden.
Ik heb geen auto, en Roy zegt dat huisartsen niet meer langskomen.
Hij zegt dat ze op een voetstuk staan. - Dat heb ik niet gezegd.
We staan niet op een voetstuk, maar ik kan wel een keer langskomen.
Ruth?
Het is ijskoud hier.
Ik ben van school naar huis gegaan.
Wat is er mis, schat?
Ben je ziek?
Zal ik die ketting afdoen?
Nee.
Ik heb zo raar gedroomd.
Ik was getrouwd met Dud Rogers.
Hij nam me mee vliegen over de stad en ik zag een grote brand.
Ik zag jou naar me schreeuwen. - Dud Rogers? Die manke?
Dat lijkt meer op een nachtmerrie.
Door jou is Dud ontslagen.
Dat baantje was alles wat hij had. - Die vent is een plaag.
Wil je iets hebben?
Nee.
Weet je het zeker?
Niets? - Niet dat.
Zie je niet dat ik ziek ben?
Floyd?
Ben jij daar, Floyd?
Kom op.
Naar binnen, jij. Het is veel te koud.
Het is al goed.
Wat?
Mike.
Mikey. - Staar je naar mij?
Je ogen zijn uitgestoken.
Je ogen zijn weg.
Hou op met staren naar me.
Verdomme.
Je doet die ogen dicht.
Doe die ogen dicht, verdomme.
Ik werk overdag, ik kan Mark niet naar school brengen. Hij moet met de bus mee.
Ik begrijp het.
Ik heb Charlie Rodes gesproken, en hij denkt...
dat Mark meer weet van die dode hond dan hij loslaat.
Hij denkt ook dat Mark wiet verkoopt in de bus.
Dat is gelul. - Is hij gek?
Wat is het probleem met jou en Charlie?
Behalve het feit dat ik geen vader heb die hem op zijn lazer kan geven?
Misschien kan ik met het schoolhoofd van Mark gaan praten.
Misschien kan hij een wapenstilstand regelen.
Weet je wat? Laat maar zitten. Die vent is helemaal doorgedraaid in Vietnam.
Wat?
Vietnam, weet je wel...
Charlie is daar geweest. Hij laat ons weleens foto's zien in de bus.
Hij denkt dat we daarvan onder de indruk zijn, ofzo.
Daar moet je niet over liegen, Mark.
Hij heeft die foto's verstopt in zijn dashboardkastje.
Royce.
Nee, Royce.
Je gaat eraan. Klaar om te sterven, dokter?
Is mijn vrouw een hoer? Zoniet, denk je dat je haar gratis mag wippen?
Nee. - Nee, want het is een hoer.
Royce, alsjeblieft schat. - Hou je kop, Sandy.
Die hoer kost je $10.000. Snap je dat?
Ik krijg morgen tienduizend, of ik haal nu de trekker over.
Wie zal het me kwalijk nemen? Wie heeft er medelijden met een smerige dokter?
Oké.
Laat dat ding zijn kop houden. - Het is al goed, Roy.
Laat 'm zijn kop houden. - Wat? Royce, nee.
Kijk eens aan. Dank je wel.
Wat willen jullie hebben, jongens? - Hoi Susie, ga zitten.
Ik heb het nogal druk, Floyd.
Hoi Mike, hoe is het?
Prima, Susan. Dank je. - Waar heb je uitgehangen, Susie?
Aan het werk geweest.
Kunnen we dit een andere keer bespreken? Binnenkort?
We hebben wel wat dingen te bespreken. - Dat denk ik ook.
Prima, Floyd, maar ik denk dat we wel wat verder kunnen gaan dan dat.
Ik bedoel, waarom zegt niemand gewoon de waarheid?
Wat mankeert jou?
Hij voelt zich niet lekker. - Kom op, Floyd.
Zeg haar dat je kwaad bent.
Ze wordt door die schrijver gedumpt...
en komt met hangende pootjes terug naar jou.
Hou op. - Waar heeft hij het over?
Floyd, zeg dat ze op moet rotten, of zeg dat je van haar houdt.
Zeg tenminste iets echts.
Dit is niet eerlijk, Susie.
Hoor je bij mij of bij hem?
Bij geen van beiden. - Wie is die schrijver eigenlijk?
Kom op. Dat is die vent van haar e-mails.
Hou je kop, zei ik. - Welke e-mails?
Hou je kop, Mike. - Hou op, jullie zijn vrienden van elkaar.
Wat voor troep gebruik je, Mike? - Niks.
Ik ben gewoon ziek. In ieder geval ziek van al dat gelul.
Ben je van streek door de begrafenis?
Ik ben teruggegaan, toen iedereen weg was.
Ik ben er lang blijven staan. Toen ben ik waarschijnlijk ziek geworden.
Daarna kan ik me niks herinneren.
Wat bedoel je?
Ik zag mijn moeders ogen...
en dat is nogal vreemd, aangezien ze dood is.
Mijn moeders ogen die toekeken terwijl ik verdronk.
Het was een knap vreemde droom.
Waarom was het een droom, volgens jou?
Kijk eens naar mijn kleren, Mr. Burke.
Ik ben op de grond in slaap gevallen. - Kom op, we gaan hier weg.
Je kunt in mijn logeerkamer slapen. - Ik kan best autorijden.
Luister nou naar je oude leraar. Je bent ziek of stoned.
Als je je morgenochtend niet beter voelt, breng ik je naar het ziekenhuis.
Susan.
Kan ik je even spreken, alsjeblieft?
Ik heb alles al gezegd. - Maar ik niet.
Alsjeblieft. - Het is mooi geweest voor een avond.
Ik kom zo, mam.
Ik schrijf wel verder aan het boek, maar ik kan de naam van het stadje veranderen.
Ik kan de staat veranderen. De stad fungeert toch alleen als voorbeeld.
Waarom dan Jerusalem's Lot? - Omdat ik die stad ken.
Je denkt dat je die stad kent...
en de stad dacht dat ze jou kende.
Over een dag is hij weg, Susan. Wacht maar af.
Nu de waarheid toch op tafel ligt.
Dud?
Hé, Floyd.
Waar heb je uitgehangen, manke? - Ik loop niet meer mank, Floyd.
En waarom niet?
Omdat ik ben veranderd.
Je was altijd al anders, Dud. Waar ga je naar toe?
Ik ga naar Ruth Crockett.
Doe jezelf een lol en blijf daar weg.
Die wijven zijn het niet waard, geen van allen.
Ik heb wat eten nodig, Floyd.
Voor Ruth.
Ik weet niet waar je het over hebt, Dud.
Als je kwaad bent, dan liever op Larry Crockett.
Mike en ik zijn altijd goed voor je geweest.
Vooral Mike.
Dud?
Je lijkt een stuk opgeknapt nu.
ja, de frisse lucht heeft me goed gedaan, denk ik.
Ik heb een sweater en een broek voor je.
Achter die deur is de badkamer.
Bedankt.
Die...
blauwe plek ziet er pijnlijk uit.
Ja, je zou mijn tegenstander eens moeten zien.
Nou...
je kunt er beter naar laten kijken.
Welterusen, Mike. - Welterusten.
Ralphie?
Waar ben je geweest, Ralphie?
Ja.
Natuurlijk kun je naar huis komen. Kom alsjeblieft thuis, Ralphie.
Mike.
Hallo?
Bedankt dat u gekomen bent.
Ik was verrast dat je mij belde.
Wat je schrijft, is wel het laatste waar ik me zorgen over maak.
Is hij alleen?
Nu wel. - Misschien is het een inbreker.
Heb je de politie gebeld? - Nee.
Nog niet.
Ik wil dat je het lichaam eerst ziet. - Het lichaam?
Je zei dat hij zich vreemd gedroeg. - Hij beweegt niet.
Ben je binnen geweest?
Ik heb even om de hoek gekeken.
Was hij dood?
Ik weet het niet. - Matt.
Wat is hier aan de hand? Je hebt hem toch niet vermoord, of wel?
Nee, natuurlijk niet.
Mike?
Mike Ryerson?
Zie je wel? Niks.
Kijk eens naar die blauwe plek op zijn borst.
Ik zie niks. - Ik heb het gezien. Het moet er zitten.
Misschien is hij wel in coma van een verdovend middel of zo.
Bel een ziekenwagen, de politie en een advocaat, als je die hebt.
Wacht even. Mike heeft vandaag Danny Glick begraven.
Hij had een blauwe plek op zijn borst. Ik heb het gezien.
Ik hoorde stemmen in zijn kamer.Ik hoorde het raam open gaan. Ik hoorde lachen.
Ik had naar binnen moeten gaan, maar ik was te bang.
Je inbreker moet wel erg goed hebben kunnen klimmen.
Ik weet wat ik heb gehoord, Ben.
Ik wilde het jou eerst vertellen, voordat iedereen me voor gek verklaart.
Goed, aan de slag maar.
Knappe dooie. Is hij echt dood?
Vreemd kleurtje, maar hij is wel dood.
Sorry dat ik jou hierbij betrek. - Dat is niet erg.
Al snap ik niet waarom je dat deed. - Als ik het vertel, laat je me opnemen.
We kunnen beter uit de buurt gaan. Misschien is het een besmettelijke ziekte.
Is het hetzelfde waar Danny Glick aan overleed? Acute bloedarmoede?
Dat mag het lab uitzoeken, maar er lijkt geen boze opzet in het spel.
Wat die inbreker betreft die u hoorde...
Hebt u een ladder van vier meter in de garage? - Nee.
U hoorde de stem van Mr. Ryerson en gelach.
Kan hij dat zelf zijn geweest? - Het klonk als een kind.
U zei dat hij hier sliep omdat hij zich vreemd gedroeg en ruzie zocht.
Ja? - Sommige mensen lachen als ze dronken zijn.
Ze testen zijn bloed op gifstoffen.
Hoe bent u hier bij betrokken geraakt, Mr. Mears?
Matt belde mij.
Goede vrienden?
Literaire mannen.
Mensen bellen meestal de politie als ze een lijk vinden. U belt een schrijver.
Ik had je af moeten knallen. Je bent er geweest, Cody.
Banken gaan pas om negen uur open, Royce.
Ik zit hier met een lijk, oké... Jij bent straks een lijk.
Min vrouw kwam beroepshalve bij jou.
Ik bel het medisch tuchtcollege. - Bel nou niet.
Daar heeft niemand iets aan. Ik heb tijd nodig om dat geld vrij te maken.
Ik heb net een auto gekocht.
Morgen krijg je je tienduizend.
Alles goed?
Pupilreactie. Daar schrik ik altijd weer van.
Wachtte u op mij? - Nee, loop maar door, Mark.
Iets ongewoons? Een busje dat langs de weg stond geparkeerd?
Ben, ik heb het gehoord van Mike Ryerson. Wat is er gebeurd?
Dat weet niemand. - Ann Norton heeft gebeld.
Ze wil wat dingen zeggen over het boek dat je schrijft.
Moet ik nu een andere kamer zoeken? - Nee, schrijf maar een hoofdstuk over mij.
Bedankt.
Waar ben je de hele nacht geweest, Ed?
Wat stoom afgeblazen. Hopelijk heb je je flink zorgen gemaakt.
Ik heb nagedacht over ons, Ed.
Meent u dat nou? Waar dacht u precies aan, Miss Prunier?
Weasel, ik heb een biertje voor je, als je me even helpt.
Een ontbijt voor kampioenen.
Ik heb recht op een telefoontje, Parkins.
Laat me eruit.
- Hou je kop.
Denk je dat die tralies mij tegenhouden, Mears? Ik zie jou vanavond nog.
Ik ben echt bang. Waarom neem je je rubber handschoenen niet mee?
Geen wonder dat ze je liet vallen.
Als je dat aantrekt naar een gevecht, wat heb je dan aan in bed?
Wie was er met hem in die kamer, denk je?
Ik heb mijn vermoedens.
Hoe minder mensen weten...
Er is iemand boven, of ik word gek.
Weet je het zeker?
Ik ken mijn huis. Er is iemand boven.
Hoor je dat?
Bel de politie.
Matt. - Nog niet.
Praat maar. Maakt niet uit waarover.
Nou, van mij zul je niks horen. Ik ben het helemaal met je eens.
Hoop je dat ze hem de stad uit jagen?
Je hebt gelijk. Hij is onbetrouwbaar.
Hij heeft jou misleid. Hij heeft ons allemaal misleid.
En dan zijn ze ineens heel anders dan je had gedacht.
Mr. Burke.
Mike.
Wat is er met je gebeurd? - Kijk eens naar me.
Mr. Burke. Kijk naar me.
Ik weet waarom u mij hier had uitgenodigd. - Ga weg, Mike.
Ik heb wel gemerkt hoe u naar me kijkt. - Je bent hier niet langer welkom.
Mike, in naam van de almachtige God...
ga weg.
Zou u me niet willen aanraken, al was het maar één keer?
Dan kan ik u ook aanraken.
Kijk naar me. - Je bent dood, Mike.
Wat is er met mij gebeurd? - Je bent doodgegaan, Mike.
Je bent gisteren gestorven.
Je bent een monster, een nachtmerrie...
Nee, dat kan niet.
Ga weg, Mike.
Nee.
Matt?
Nee.
Het licht gaat nu uit. - Laat me eruit.
Waar wordt ik van beschuldigd? - Openbare dronkenschap.
Mears.
Zullen we dit afmaken, Mears? - Ga slapen...
voordat ik je aangeef wegens mishandeling. - Je bent een lafbek, Mears.
Je wordt nooit een Bloedige Piraat.
Wat zei je?
Je wordt nooit een Bloedige Piraat.
Marjorie...
Ralph.
Mark.
Doe het raam open.